Koning Winter schoof glazen platen

Koning Winter schoof glazen platen
Over het water van de sloot
Vorstelijk strooide hij in de straten
Kruimels van zijn ijzige brood

Over het stuur van mijn fiets gebogen
klappertandde ik me vooruit
Toen ik opkeek vingen mijn ogen
Het beeld van een vrouw met een blauwzwarte huid

Op haar hoofd droeg ze trots als een kroon
Een met touwtjes dubbelgevouwen matras
bestemd voor haar doodgewaande zoon
Die ook van de oorlog naar hier gevlucht was

Ze lachte blauwe hyacinten
Ze lachte de krokussen al uit het gras
De Marnixstraat gloeide in tropische tinten
Alsof november een lentemaand was …