Haast geen tijd
Ik draai me haastig om En jij
De wijzers van de klok
slaan hun vleugels uit
De tijd vliegt weg
over mijn schouders
maar net niet snel genoeg
want aan de horizon
zie ik alleen nog maar de schaduw
van wat daarnet nog hier was
jij zet mijn lichaam naar je hand
en als ik opkijk
is er wéér een uur voorbij
misschien
moet ik de dingen b r e d e r zien
zodat de tijd wat l
a
n
g
e
r lijkt
Volgende gedicht
Terug naar start