Absurde dromen

Als ik droom
woon ik vaak
in een huis
op het strand

en ik ontwaak

in mijn droom

met een ei

in mijn hand

en mijn vader

staat naast me

en zegt vol verdriet

“meisje, hoe kún je?”

ik weet het dan niet …

de voordeur gaat open

ik stap in de golven

het water bruist

en de hemel wordt roze

achter me weet ik

ik hoef niet te kijken

’t silhouet van de stad

vanwaar ik ooit kwam…

absurde dromen
niet moeilijk te duiden:
wat mis ik mijn vader
en mijn Rotterdam!